Kişisel Tarih        
Ana Sayfa__| Sergi Hakkında |
Basın__| Ulaşım
 

1

9

0

1

-

1

9

0

8

  Çocukluk Günlerim-1
__________________________________

“Babam Koçzade Hacı Mustafa Efendi, 1928 yılında 54 yaşında vefat etti. Annem, merhum Kütükçüzade Hacı Rıfkı Efendi’nin kızı Fatma Koç’u da 1963 yılında kaybettik. Üç kardeştik, ailenin tek erkek çocuğu bendim… Çocukluğumun geçtiği yıllarda, evlerimizde ne akar su ne de ısınmak için kömür sobası vardı.”

“…Yiyeceklerimiz evin serin bir yerine konan tel dolaba yerleştirilirdi, yazın kolay bozulacak yemekler de kuyuya sarkıtılırdı. Evlerde doğru dürüst ısınamazdık. Kışın sac soba kurulur, bu sobalarda odun yanardı… Bir çok evde soba yerine “kürsü” vardı. Bir mangala meşe kömürü doldurulur, yakılır, ondan sonra da bir masanın altına yerleştirilir, etrafına sandalye yüksekliğinde tahtadan bir sehpa konulur, üstüne örtü örtülür, evsahibi ve misafirler ayaklarını bu kürsüye sokar ve ısıtırlardı.”

“Bir yerden bir yere gitmek için yürünür ya da at veya eşeğe binilirdi. Çocukluğumun geçtiği Ankara’da otomobil yoktu. Hiç unutmam Ankara’ya ilk otomobili Arslangüller adında bir Katolik tüccar getirdi.”

“Evlerde elektrik yoktu, çeşitli gaz lâmbaları yakılırdı. Bunların 3, 5, 8, 14 numaralıları olurdu. Eğer varlıklı bir evse, sonradan çıkan, gaz yağı yakan lüks lâmbaları ile aydınlatılırdı. Ders çalışmak, kitap okumak, hesap yapmak için 8 numaralı lâmbayı yakardık. Misafir geldiği zaman da 14 numaralı lüks veya lâmba yanardı.”

 

 

Sosyal Tarih >> Siyasi Tarih >> İktisadi Tarih >>
Çocukluk Günlerim Hürriyet’in İlânı, İkinci Meşrutiyet Savaş Yılları Kurtuluş Savaşı Atatürk ve Cumhuriyet İnönü ve Savaş Yılları
Geçiş Yılları \ Çok Partili Yıllar Demokrat Parti Yılları Büyüme Yılları İmparatorluk Emekliliğim Vasiyetim